Verwondering

“Verwondering is een essentieel ingredient voor wat er moet gebeuren“.
“Verwondering is broodnodig” (let ook even wie de paraplu vast heeft… daar verwonder ik me dan over… en wat is politiek eigenlijk?)
“Verwondering is hard werken“.

Door bewust bezig te zijn met verwondering schep je ruimte voor jouw talent. Je ervaart meer vreugde en welzijn. Je stressniveau zakt. Je creatieve vermogen groeit.

Allemaal hartstikke logisch maar in de praktijk toch knap lastig want in de waan van de dag rennen we onszelf vaak voorbij. Liever dezelfde bekende weg bewandelen dan een nieuwe weg ontdekken. Je weet ook niet wat je tegenkomt aan onzekerheid en reflectie en het is ook zoveel makkelijker om tegen te zijn dan om voor te zijn. Het is zoveel makkelijker om te kiezen voor wat er allemaal niet (goed) is dan wat er allemaal wel (goed) is. En ook is het makkelijker om de problemen van de ander te zien en op te lossen dan te kijken naar je eigen problemen.

Hoe mooi zou het zijn om ruimte te maken om écht naar elkaar te luisteren. Om stil te zijn.
Daar verlang ik naar. En omdat ik dat allemaal niet kan doe ik dus de dingen die ik doe, niet dat je denkt dat ik een heilige ben, het is gewoon een vorm van egotripperij.

Dus ik heb besloten om het anders te doen, om te belichamen wat bij mij past. Een besluit om een nieuwe weg in te slaan. Ik kies ervoor om het veld van verwondering te ontdekken en om mijn zintuigen te voeden met wat goed is.

Ik ben er niet goed in om een CV bij te houden, de dingen die ik gedaan heb, best jammer wat er zitten pareltjes bij. In mijn blog hier, hier en hier kan je wat vinden over een divers aan project, gedachte of werk.

Met de hartelijke groeten aan je voeten,

Yvette