Kunstdebat

Het was vrijdag.
Eergisteren.

De wethouder was er ook.
Tot het debat begon.

Chapeau voor de organisatoren. En Kaldi, want er was gratis koffie en ook echt echt onwies lekkere koffie.

Posted in Verwondering | Comments Off on Kunstdebat

Scharnierpunt


Posted in Verwondering | Comments Off on Scharnierpunt

Post-bode

Eigenlijk is alles een soort van post.
We posten op Faceboek, instagram, what’s app, en al wat nog meer. We posten op onze plek om te checken of ons gedrag past bij wat gevraagd wordt, wat hoort. En we posten per post.

Ik vind post verrukkelijk leuk, het krijgen én het versturen van post. Afgelopen jaar kwam ik er helaas niet zo aan toe, maar, edoch, toch, en dus, bemerk ik dat er af en toe weer een snoepje van een poststuk op post gaat. Lekker met van die stempels enzo.

(Via Facebook kwam ik een beeldbriefschrijver tegen met wie ik 25 jaar geleden een postwisseling mee voerde. Echt fantastische post mogen ontvangen en zo leuk om elkaar dan weer te ontmoeten, al heb ik hem nooit in het echie ontmoet. Vind ik leuk, natuurlijk. #vindikhartstikkeleuk) (dit lijkt niet bij deze post te horen maar voor een Yvette van der Aa wel, omdat hij bij de start hoort van mijn postpassie)..

Afijn, op zoek naar een bepaalde foto om te posten op Facebook, verdwaal ik in de fotobieb en kom ik boven gaande tegen. Ik weet niet meer aan wie ik dit zeefdrukje heb gestuurd. Maakt niks uut, het gaat om de energie en de intentie. Het inspireert me om een vers blogje te schrijven,.

Allemaal alinea’s om te vertellen dat dit poststukje gaat over levensadem.

Levensadem kan je niet zien, je kan het niet vasthouden en niet vangen en toch is het overal. Levensadem is gelinkt aan alles, en aan niets.
Levensadem is het thema van “het feest van de Geest”, ik werd gevraagd om mee te doen en voor het eerst sinds lang ervaar ik adem om mee te doen aan een gemeenschappelijk kunstgebeuren.
Levensadem, daar gaat mijn werk over. Inspiratie!
Je passie leven, plezier maken, verbinding maken met je talent én leven naar je talent. Mogelijkheden matchen. Levensadem is niet te vatten, maar zij is zo belangrijk. Het is energie, intentie.

Ja het is de energie en de intentie.

Nou gisteren dus,
gisteren had ik een afspraak met een mede-exposant in Dwingelo. Kopje thee drinken, de ruimte ontmoeten van exposeren en de sfeer proeven. Ik kreeg een bode mee, een boekje met informatie over de kerk en de diensten. En dat vind ik dan leuk.

Zoek je het moraal van dit verhaal? Sorry die is er niet.

Echter, voor een Yvette van der Aa wel. Het groen gedrukte is een zeefdrukje, welke ik gemaakt heb toen mijn moeder is gaan hemelen als dankjewel voor de hij’s en zij’s die op de crematie waren, zo fijn! Echter, ik kreeg het niet gemanifesteerd. Ik kreeg het niet op de post.

Superinteressant als ik daar nu op terugkijk. Ik kreeg wel veel ver-weg-zaken gemanifesteerd maar dicht-bij-zaken… sjonge jonge, dat lukte voor geen meter.
En nu krijg ik weer wat ademruimte om de dicht-bij-zaken te manifesteren merk ik. Wat een verhelderende beschouwing zeg,… en inzichten. En dikke moraliteiten, voor een Yvette van der Aa dan.,

Dus.

Posted in Verwondering | Comments Off on Post-bode

Hermien

Natuurlijk was het ontzettend druk op de opening van Hermien’s verhalende fotografie expositie.

Ik was er al eerder en kon zo in alle rust haar werk zien. Echt prachtig werk, inspirerend, beschrijvend, prachtig licht, oog voor detail, en dan al die boeken van Sophie Calle in haar inspiratiekamer. In de tijd van toen heeft ze mij dit boek aangeraden en ik heb het toentertijd direct gekocht.

Gedachten rollen door elkaar heen en ik geniet van haar verhalende beelden en taal.

‘Wat zou ze nu doen?’ vraag ik me af.
Hoe gaat het als je ineens dood bent? Waar ga je dan naartoe?
Wat zou ze van haar eigen expositie vinden? Van haar eigen boek gemaakt door zoveel lieve mensen om haar heen.

Ik bekijk haar werk nauwkeurig, alsof ik haar daarmee terug kan halen. En zo zie ik dat de krant niet zomaar een krant is die ze op haar hoofd heeft maar haar zelfgemaakte krant die nonchalant op de bank is neergelegd bij de expositie, een wereldkrant met daarin allerlei inspiratietaferelen, gekkigheid en ook verdriet. Een typisch Hermien-product.

Tijdens de opening staan er veel mensen op de gang omdat de ruimte vol is. En op de gang klinken de woorden krakerig en apart, het applaus klinkt als een echo. Het is vervreemdend en eigenlijk geniet ik daar van. Alsof ze zelf in de luidsprekers is gaan zitten om te laten horen dat ze meekijkt.

“In liefde en dromen is alles mogelijk”, citeert haar zus Hermien.

De expositie is t/m 8 april te zien in kunsthuis Secretarie.
Gaat het zien, het is met zoveel liefde en aandacht samengesteld. Het is echt prachtig.

Posted in Verwondering | Comments Off on Hermien

Happy monday

Tegenwoordig huur ik een ruimte op maandagmorgen.
Vandaag nam ik drie dossiermappen mee, 2 tassen en een koffer en zowaar, zomaar, zoklaar, ze raakten gevuld met orde.

Posted in Verwondering | Comments Off on Happy monday

Expeditie

Dus ik ging naar de kerk

en luisterde

zong

en maakte  aantekeningen

ik vond het leuk

en ook leerzaam

 

ik maakte een bootje

voor de collecte

gelukkig had ik nog wat in mijn broekzak voor collecte 2

collecte 3

sloeg ik over

Posted in Verwondering | Comments Off on Expeditie

Behuizing; be huis zing

wat huist er in jou?

Het groen, het blauw?

Hoe boer jij?

Wat wil er groeien onder/in jouw handen?
en hoe bezie jij de ruimte?

Hoeveel voedingsbodem heb jij nodig?

Wat stroomt er in plussen en minnen?

Sta je wel eens stil?

Wat zingt er in het veld
in jouw cirkel van verwondering?

 

Posted in Verwondering | Comments Off on Behuizing; be huis zing

Verwondering

Posted in Verwondering | Comments Off on Verwondering

Op bezoek

Posted in Verwondering | Comments Off on Op bezoek

Rijkdom

Posted in Verwondering | Comments Off on Rijkdom